نانوشته

كار و ملال (حكمت شادان - كتاب اول) " نيچه "

2010-09-04T12:01:00.000-07:00

پيدا كردن كار براي كسب درآمد، امروزه دلواپسي مشترك تقريباً تمام ساكنان كشورهاي متمدن شده و مردم را در اين امر برابر كرده است. كار براي آنان وسيله است و ديگر به خودي خود هدف به شمار نمي رود. در اين روند به هنگام انتخاب شغل، اگر منفعت وافري وجود داشته باشد، زياد سخت گيري به خرج نمي دهند. اما در مقابل اين اكثريت، افراد نادري هستند كه ترجيح مي دهند بميرند تا بدون شادي و نشاط كار كنند. افراد سخت گيري كه به كم قانع نيستند و اگر سودآورترين سودها را در كار خود نبينند، هيچ سود سرشاري آنان را راضي نمي كند. هنرمندان، عارفان و تامل كنندگان گوناگون جزو اين گروه نادر از مردمان هستند، همين طور بيكاراني كه زندگاني خود را با شكار و مسافرت و عشق بازي يا ماجراجويي مي گذرانند. همه آنها تا جايي به دنبال كار و زحمت مي روند كه آن كار و زحمت به نوعي برايشان لذت فراهم كند و در آن صورت اگر لازم باشد سخت ترين كارها و زحمت ها را هم به جان مي خرند. اما خارج از اين موارد آنها عمداً تنبل و غير فعال هستند، حتي اگر اين تنبلي، ورشكستگي، آبروريزي و خطرات مرگ يا بيماري به همراه داشته باشد. آنها كمتر از كسالت و ملال واهمه دارند تا كار خالي از لذت. حتي ملال فراوان براي موفقيت در كار آنها لازم است. در نظر متفكر و روح خلاق، ملال به منزله ي آرامش سطح صاف و هموار دريايي روح و چون سكون ناخوشايندِ قبل از سفرهاي لذت بخش دريايي و بادهاي نشاط انگيز است، بايد اين آرامش را تحمل كرد و منتظر آثارش نشست. اين همان چيزي است كه افراد حقير نمي توانند آن را بدست آورند! رفع و طرد ملال به هر قيمت ممكن، مانند كاري است تحميلي، بدون لذت، مبتذل و پيش پا افتاده. شايد اين همان چيزي است كه فرد آسيايي را از اروپايي متمايز مي سازد. آسيايي قادر است سكوني طولاني تر وعميق تر داشته باشد، مواد مخدرش هم كندتر اثر مي كند و نياز به صبر و حوصله دارد بر خلاف سم اروپايي يعني الكل كه فوريت اثرش نفرت انگيز است.

فضای ناب

2010-08-21T09:23:00.000-07:00

راه هایی که به جایی نمی رسند. میان دو نقطه ی نزدیک از نهایت دگرگون خویش طرفه قصه ها دارند. راه هایی که در پیش هیچ ندارند. مگر فضای ناب را و فصل را... "راینر ماریا ریلکه"

سعدي

2010-08-11T12:02:00.000-07:00

گفتم : لبِ تو را كه دل من تو برده اي گفتا : كدام لب ؟ چه نشان ؟ كي ؟ كجا ؟ كه برد ؟ "هيچ معلوم هست چي مي گي ؟"

سماع

2010-07-19T05:42:00.000-07:00

شيخ را گفتم ؛ رقص كردن به چه آيد ؟

گفت ؛ به اين كه جان قصد بالا كند

همچون مرغي كه خواهد خود را از قفس تن بدر اندازد

قفس تن مانع آيد ،

مرغ جان قوت كند و قفس تن را از جاي برانگيزاند.

"سهروردي"

2010-06-28T13:18:00.001-07:00

طاووس عارفان، بايزيد بسطامي، يك شب در خلوت خانه ي مكاشفات،
كمند شوق را بر كنگره ي كبرياي او در انداخت
و آتش عشق را در نهاد خود برافروخت

و زبان را از درِ عجز و درماندگي بگشاد
و گفت: " بار خدايا، تا كي در آتش هجران تو سوزم؟
كي مرا شربت وصال دهي؟ "

به سرّش ندا آمد كه بايزيد، هنوز توييِ تو همراه توست.
اگر خواهي كه به ما رسي، خود را بر در بگذار و درآي.

( كليات سعدي – مجالس پنج گانه )

اندوه شيرين

2010-04-06T14:17:00.001-07:00

صداي تيشه آمد.

گفت شيرين ( كنار ماهتابي ها به مهتاب )

- صداي تيشه آمد .

ماه تابيد .

صداي تيشه ي فرهاد آمد .

گفت شيرين ( كنار لاله ها با لاله ي لال )

- صداي ناله آمد .

لاله ، ناليد .

صدا از تيشه ي فرهاد افتاد.

صداي گريه ي شيرين :

ميان باغ تنهايي هزاران لاله از باران فرو مي ريخت .

م.آزاد